Ένα φόρουμ για μαμάδες!

Αναζήτηση
 
 

Αποτελέσματα Αναζήτησης
 


Rechercher Σύνθετη Αναζήτηση

To blog!

Πρόσφατα Θέματα

» ΕΓΚΥΟΥΛΕΣ ΜΑΡΤΙΟΥ-ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2016
από trilly Δευ Νοε 20, 2017 1:13 pm

» 3o ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΓΛΥΚΩΝ ΝΕΡΩΝ
από maria.tst Δευ Οκτ 16, 2017 1:10 am

» Κεραλοιφή της Ελένης
από αγαπη Παρ Αυγ 04, 2017 4:33 am

» Φτιαξε μια υπεροχη σπιτικη βυσσιναδα
από howto Κυρ Ιουλ 16, 2017 8:41 am

» Φτιάξε την καλύτερη σπιτική κέτσαπ
από howto Τρι Ιουλ 11, 2017 1:18 am

» Φτιαξτε πανευκολα βορβους (Ασκορδούλακoυς
από howto Τρι Ιουλ 11, 2017 1:13 am

» συμτωματα εγκυμοσινης??
από marialena Σαβ Μαρ 04, 2017 12:27 am

» Μανούλες Ιουνίου - Ιουλίου 2012
από claire_ Παρ Ιαν 27, 2017 4:51 am

» Εγκυουλες Οκτωβρίου-Νοεμβριου 2015
από Titino Πεμ Ιαν 07, 2016 10:40 am

» Πωλείται καρότσι Stokke Xplory V2 pushchair - ΣΑΝ ΚΑΙΝΟΥΡΙΟ
από Ιωάννα1971 Πεμ Ιαν 07, 2016 4:40 am

» Μανούλες Ιανουαρίου 2014 #14#
από gallida Πεμ Ιαν 07, 2016 12:59 am

» Ας μαζευτούμε εδώ όσες προσπαθούμε για μωράκι #142
από larisaia Κυρ Ιαν 03, 2016 10:37 am

» Τριτη εγκυμοσύνη,η δική μου ιστορία!
από tinag Κυρ Ιαν 03, 2016 9:54 am

» Μανούλες Δεκεμβρίου 2015
από goldangel1990 Τρι Δεκ 29, 2015 6:15 am

» αγγλικα pre junior .ποια η γνωμη σας;
από dimitra al Δευ Δεκ 28, 2015 3:08 pm

» Εγκυουλες Ιουνιου-Ιουλιου 2016!!!!!
από beboula_1982 Δευ Δεκ 28, 2015 6:40 am

» πωλούνται 2 παιδικά κρεβατάκια μαζί με 2 συρταριέρες
από mpampoulis Κυρ Δεκ 27, 2015 1:13 pm

» Μανούλες Ιανουαριου-Φεβρουαριου 2016
από NOPITSA Τετ Δεκ 23, 2015 12:18 pm

» Διασκέδαση για μωράκια-παιδάκια
από natalie123 Κυρ Δεκ 20, 2015 7:42 am

» Εγκυουλες Οκτωβρίου-Νοεμβριου 2015
από boubouka Κυρ Δεκ 20, 2015 12:03 am

» Τεστ PAPP-A
από beboula_1982 Σαβ Δεκ 19, 2015 1:33 am

» Τιμές χωριάτης;;;
από boubouka Δευ Δεκ 14, 2015 2:06 am

» ΒΡΕΦΙΚΑ ΕΠΙΠΛΑ ΚΑΙ ΜΠΑΝΑΚΙ
από xrisili Παρ Δεκ 11, 2015 12:59 am

» Γλωσοφαγια...τι κάνουμε;;;
από boubouka Κυρ Δεκ 06, 2015 9:11 am

» Γλωσοφαγια...τι κάνουμε;;;
από MAMASTE Σαβ Δεκ 05, 2015 9:30 am

» σχετικα καινουρια
από marialena Σαβ Δεκ 05, 2015 3:54 am

» Τι γίνεται τελικά? Υπάρχει περίπτωση να είμαι έγκυος?
από Dimitra S. Παρ Δεκ 04, 2015 7:06 am

» ΠΩΛΟΥΝΤΑΙ ΤΑ ΠΑΡΑΚΑΤΩ!
από xrisili Παρ Δεκ 04, 2015 2:11 am

» Γυναικολόγος στο Ιπποκράτειο!
από boubouka Κυρ Νοε 22, 2015 11:14 pm

» βοηθεια με ομιλια 3 χρονου κοριτσιου
από scfatsa Παρ Νοε 13, 2015 12:48 pm

» Στολισμός βάπτισης με δώρο ένα βιβλίο ευχών!
από elfoula Δευ Νοε 09, 2015 7:52 am

» Στολισμός βάπτισης με δώρο ένα βιβλίο ευχών!
από elfoula Δευ Νοε 09, 2015 7:51 am

» καποια μοδιστρα για καλυμματα επιπλων
από calpou Δευ Νοε 09, 2015 1:44 am

» Εγκυουλες Φεβρουαριου-Μαρτιου 2015!!
από roulakriti Παρ Νοε 06, 2015 11:11 am

» Βαλίτσα για μαιευτήριο!
από boubouka Παρ Νοε 06, 2015 5:12 am

» Παράπονα από το παιδί για το σχολείο.
από boubouka Πεμ Νοε 05, 2015 12:01 pm

» Μυτιλήνη!!!βοήθεια!!!!
από scfatsa Τετ Νοε 04, 2015 12:27 pm

» Εχω ζητησει διαγραφη λογαριασμου!!!!
από mhtsaina Τρι Νοε 03, 2015 12:16 pm

» καποια μοδιστρα για καλυμματα καναπε??
από calpou Τρι Νοε 03, 2015 4:05 am

» Αυτοκολλητα frozen PANINI
από black beauty Παρ Οκτ 30, 2015 8:09 am

Παρόντες χρήστες
111 χρήστες είναι συνδεδεμένοι αυτήν την στιγμή:: 0 μέλη, 0 μη ορατοί και 111 επισκέπτες :: 2 μηχανές αναζήτησης

Κανένας

Περισσότεροι χρήστες υπό σύνδεση 3335, στις Τρι Ιαν 22, 2013 7:50 am

Μη Συνδεδεμενος Παρακαλώ συνδεθείτε ή εγγραφείτε

Μετάβαση στη σελίδα : 1, 2  Επόμενο

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω  Μήνυμα [Σελίδα 1 από 2]

35 εβδομάδες + 2 μέρες


Σιωπηλή δύναμη
Σιωπηλή δύναμη
Έχουν περάσει δύο και κάτι μήνες από τότε που έχασα το όνειρό μου, που κράτησε 35 εβδομάδες και δύο ημέρες.. Στις 12 Νοεμβρίου 2012, έχασα ξαφνικά το δικό μου μωράκι, το αγοράκι μου. Ήμουν στην τελευταία ημέρα του 8ου μήνα της κύησης και περίμενα να γεννήσω στις επόμενες 15 ημέρες, τέλη Νοεμβρίου, αρχές Δεκεμβρίου. Ήταν η πρώτη μου εγκυμοσύνη στα 38 μου, η οποία μάλιστα ήταν εντελώς ανέφελη, δούλευα σχεδόν μέχρι και το τέλος Οκτώβρη. Αλλά δυστυχώς, όλα σε μία στιγμή ανατράπηκαν.
Τη μία μέρα το αγοράκι μου ήταν καλά, την επόμενη, σαν αναπνοή, έφυγε για πάντα. Είναι πολύ σκληρό και πολύ νωπό, με πληγώνει απίστευτα, σχεδόν ακόμα δεν το πιστεύω, ακόμα και τώρα που γράφω για αυτό το θέμα, νομίζω ότι συνέβη σε κάποιαν άλλη και όχι σε μένα. Από τότε που συνέβη νομίζω μόνο μία μέρα δεν έχω κλάψει, δεν ξεπερνιέται με τίποτα η απώλεια, ό,τι και να μου λένε...
Οι γιατροί είπαν ότι μάλλον οφείλεται σε θρόμβο στην ομφαλιαία αρτηρία. Ήταν σχεδόν σαδιστικό. Κάποιος σου λέει, ΟΚ, στα 38 σου θα μείνεις για πρώτη φορά έγκυος, θα βιώσεις τη χαρά της εγκυμοσύνης, αλλά μωρό δεν θα δεις...
Το μωρό μου σήμερα θα ήταν περίπου 1 1,5 μηνών και δεν περνά ούτε στιγμή που δεν το σκέφτομαι, το έχω πάντοτε στην καρδιά και την ψυχή μου, προσεύχομαι να είναι κοντά στο Θεό και να το προσέχει και να το αγαπά, όπως θα το έκανα εγώ..
Κάθε απώλεια μωρού, εμβρύου είναι σημαντική, σε οποιαδήποτε στιγμή της κύησης και αν συμβεί. Δεν έχει σημασία αν συνέβη στο 1ο ή στο 2ο ή στο 3ο τρίμηνο. ΠΟΝΑΕΙ εξίσου το ίδιο, γιατί κουβαλάς μία ψυχούλα, ένα αγγελούδι από την πρώτη στιγμή της σύλληψης, Αυτό πιστεύω. Μόνο που σε περίπτωση θνησιγένειας βρέφους σε μεγάλο μήνα κύησης, στον 3ο τρίμηνο αναγκάζεσαι να βιώσεις ακόμα μεγαλύτερο πόνο καθώς βλέπεις την κοιλιά σου που μέχρι πριν λίγο καιρό ήταν τεράστια τώρα να είναι άδεια και τρελαίνεσαι..
Βλέπω το σώμα μου μετά την καισαρική με μία τεράστια τομή, βλέπω το σώμα μίας λεχώνας και πουθενά το μωρό. Άδειο το σπίτι, άδεια η αγκαλιά μου. Μόνο στα όνειρά μου ελπίζω να το δω κάθε βράδυ...Αντί να το έχω κοντά μου, να το μεγαλώνω με αγάπη, θα γνωρίζω πάντοτε ότι το μωρό μου αναπαύεται στο κοιμητήριο, δίπλα σε άλλα αγγελάκια, και αυτό (αυτή η εικόνα του μνήματος) δεν αντέχεται με τίποτα. Νιώθω καταρρακωμένη.
Συγγνώμη για το μακροσκελές μήνυμα. Απλά θα ήθελα να παρακαλέσω αν κάποια άλλη κοπέλα έχει βιώσει κάτι τέτοιο σε μεγάλο μήνα κύησης, όπως εγώ, να μου πει πώς το πέρασε..ή αν το ξεπέρασε ποτέ...\
Ευχαριστώ

????????


Επισκέπτης
δεν το εχω βιωσει αλλα το μηνυμα σου με συγκλονισε.... τα λογια ειναι τοσο κενα που τι να πουν και τι να αλλαξουν........πριν λιγο καιρο νομιζα οτι περνωντας καποια εβδομαδα κυησης ολα μπορουν να επιβιωσουν απλα σε θερμοκοιτιδα....οταν διαβαζω τετοιες ιστοριες κυριολεκτικα τα χανω......

ευχομαι μεσα απ την καρδια μου το αγγελουδι σου απο ψηλα να σου στειλει συντομα το αδερφακι του στην αγκαλια σου

stefy

avatar
Πρωταγωνιστής!!
Πρωταγωνιστής!!
Διαβασε αυτο το θεμα... Μαε ειχε συγκολινησει ολες μας η ιστορια της blackrose...

http://forum.eimaimama.gr/t5618-topic?highlight=%CE%B5%CF%86%CF%85%CE%B3%CE%B5%CF%82

Να σου πω οτι τωρα εχει αποκτησει ενα πανεμορφο κοριτσακι υγειεστατο και εχει για παντα φυλακα αγγελο της το γιο της... το Ραφαηλ που ειναι αγγελακι στον ουρανο....

Κουραγιο κοπελα μου... Χρονο χρειαζεσαι... πολυ χρονο...

dina kardoyla

avatar
Πανταχού παρούσα!
Πανταχού παρούσα!
γεια σου κοπελα μου λυπαμαι παρα παρα πολυ για το μωρακι σου το εζησα κ εγω την πρωτοχρονια εγω ημουνα πολυ νωρις βεβαια 1 τριμηνο αλλα ητανε κ εμας τοση η λαχταρα μας(ειμαστε κ στην ιδια ηλικια 38) κ μας ηρθε η εγκυμοσυνη πανω που ειχαμε πει παει παιδι δεν κανουμε εμεις,οπως μας ηρθε η χαρα μας ετσι μας εφυγε κ μας αφησε πικραμενους κ απογοητευμενους,σε καταλαβαινω κ ας μην ειδα την κοιλιτσα μου να φουσκωνει ειδα την κουκιδουλα του ενιωσα την ημερα που το εχασα της πρωτες μου ζαλαδες κ ανακατεματα κ ολοι μου ελεγαν καλο αυτο δενει το μωρακι αλλα το βραδυ γλιστρησε απο μεσα μου εφυγε το παιδακι μου η χαρα μου, κ ξανα παλι τωρα στην μουνταμαρα κ στα τεραστια γιατι γιατι γιατι ,ολοι μου λενε οτι οπως ηρθε αυτο θα ερθει κ αλλο ποιο δυνατο αυτο ελπιζω να γινει κ για σενα κ για μενα συντομα κ για ολες που θελουμε το πιο απλο πραγμα ενα παιδι εχεις την αγαπη μου κ την σκεψη μου κουραγιο κ που ξερεις ισως κ να τα καταφερουμε

????????


Επισκέπτης
ακου εκει! και βεβαια θα τα καταφερετε.......τι τα περασατε τα 38??? για 50 τα περασατε???? εμενα η μαμα μου στα 45 με εκανε και σας πληροφορω ειναι μια χαρα και με βοηθαει εκεινη αντι να τη βοηθαω εγω......

blackrose

avatar
Παίζει το forum στα δάχτυλα!
Παίζει το forum στα δάχτυλα!
Eζησα την απωλεια του γιου μου κι εγω την 39η εβδομαδα ..απο κομπο στον ομ.λωρο...........πονας πολυ το ξερω...κι εγω μετα απο 1 χρονο και 9 μηνες ακομη ποναω,μονο εγω ξερω ποσο....ΟΜΩΣ εμαθα να ζω με την απωλεια του...πρεπει να σταθεις στα ποδια σου ,δυστυχως δεν εχεις αλλη επιλογη,εχεις ενα αγγελο τωρα,τον καλυτερο αγγελο,που θα σε προσεχει και αν το θελεις και δεν το βαλεις κατω θα σου φερει το αδερφακι του!!Μην αφησεις την θλιψη να σε καταβαλλει θα ειναι οτι χειροτερο...να θρηνησεις ναι οσο θελεις,να ξεσπασεις,αλλα να μην ηττηθεις ποτε...δεν θα το θελε το μωρακι σου αυτο...βαλε τον εγωισμο λιγο παραπανω και πες οτι θα τα καταφερεις....να μοιραζεσαι τις σκεψεις σου ,να μιλας,μην κλεινεσαι στον εαυτο σου...μιλα με τον συντροφο σου ,να ειστε ενα..δυνατοι....αυτη ειναι η μονη επιλογη....ο πονος θα υπαρχει παντα μεσα σου...το θεμα ειναι να μαλακωσει και ο χρονος θα το κανει αυτο.....θα μαλακωσει και εσυ θα νιωθεις καλυτερα....ποναει πολυ και το ξερω,αλλα μην παραιτεισαι..η ζωη προχωραει και μαζι με αυτην πρεπει να κανεις ονειρα και να μην τα θαβεις!!!ευχομαι να εχεις την δυναμη που χρειαζεται να το αντεξεις και να ερθει ενα μωρο στην αγκαλια σου.................εγω εχω την αδερφουλα του 9 μηνες πριν ηρθε στην ζωη και μας εδωσε χαρα...δεν το βαλαμε κατω ουτε μια στιγμη...παντα ζει μαζι μας ,μεσα μας ο γιος μας και παντα θα μιλαω γι αυτον κι ας μην εφτασε στην αγκαλια μου...

35 εβδομάδες + 2 μέρες


Σιωπηλή δύναμη
Σιωπηλή δύναμη
Ευχαριστώ όλες σας από καρδιάς για τα λόγια συμπαράστασης!
Blackrose σε ευχαριστώ ιδιαιτέρως για τις συμβουλές σου, νομίζω ότι ο χρόνος είναι ο καλύτερος φίλος για όσους βιώνουν τέτοια απώλεια!!
Πάλεψα και παλεύω κάθε μέρα που περνά για να βρω λίγη γαλήνη και υπομονή για να ξεπεράσουμε αυτό που μας βρήκε. Άλλες φορές τα καταφέρνω, άλλες φορές πάλι όχι. Ό,τι και να γίνει, είτε ο Θεός με ευλογήσει με άλλο παιδάκι είτε όχι, πάντοτε θα το αγαπώ το αγοράκι μου, γιατί με έκανε μανούλα, έστω και αν δεν το έχω το μωρό μου ! Ζει και μεγαλώνει στις καρδιές μας για πάντα...

Lilliput

avatar
Πρωταγωνιστής!!
Πρωταγωνιστής!!
Λυπάμαι πολύ για αυτό που έγινε. Μην το βάλετε ποτέ κάτω!
Το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να σας ευχηθώ σύντομα να έρθει το αδερφάκι του μωρού σας στην αγκαλιά σας! I love you

blackrose

avatar
Παίζει το forum στα δάχτυλα!
Παίζει το forum στα δάχτυλα!
35 εβδομάδες + 2 μέρες έγραψε:Ευχαριστώ όλες σας από καρδιάς για τα λόγια συμπαράστασης!
Blackrose σε ευχαριστώ ιδιαιτέρως για τις συμβουλές σου, νομίζω ότι ο χρόνος είναι ο καλύτερος φίλος για όσους βιώνουν τέτοια απώλεια!!
Πάλεψα και παλεύω κάθε μέρα που περνά για να βρω λίγη γαλήνη και υπομονή για να ξεπεράσουμε αυτό που μας βρήκε. Άλλες φορές τα καταφέρνω, άλλες φορές πάλι όχι. Ό,τι και να γίνει, είτε ο Θεός με ευλογήσει με άλλο παιδάκι είτε όχι, πάντοτε θα το αγαπώ το αγοράκι μου, γιατί με έκανε μανούλα, έστω και αν δεν το έχω το μωρό μου ! Ζει και μεγαλώνει στις καρδιές μας για πάντα...

θα δεις πως ο χρονος θα τα μαλακωσει ολα,στο λεω εγω και πιστεψε το......οτι θελεις μπορεις να μου στειλεις μηνυμα!!!!!!!!!!!!!

Μπου

avatar
Παίζει το forum στα δάχτυλα!
Παίζει το forum στα δάχτυλα!
Γλυκια μου,γεννησατστις 32εβδομαδες ενα κατα τ αλλα υγιεστατο κοριτσακι(τη μαρινουλα μου)2ολοκληρα κιλα κ θα εμενε στη θερμοκοιτιδα μονο μεχρι να βαλει 500γραμ. Ανεπνεε χωρις οξυγονο κ μεχρι στις9μερες της ζωουλας της ηταν αψογη,μεχρι που τη 10ημερα ξαφνικα με ενδονοσοκομειακη λοιμωξη εφυγε σ ενα απροσωπο θαλαμο χωρις ποτε να την αγκαλιασω!!!! Ολα αυτα που νιωθεις τα νιωθω κ εγω αλλα πρεπει να ζησουμε κ να το παλεψουμε! Αυτο θα μας δεσει με τους αντρες μας κ θα μας δυναμωσει σαν ανθρωπους! Δν θα ξεχασουμε,θα ξεχαστουμε γιατι η ζωη συνεχιζεται κ μας περιμενουν τα καλυτερα! Πιστεψε το κ θα τα καταφερεις! Σε οτι μπορω να σε βοηθησω πες μου ειλικρινα!!!

11 noiwthw k egw ton pono ths apoleias,mou leipoun! Την / Το Τρι Ιαν 22, 2013 11:53 am

BEAUTIFULLBABIES


Σιωπηλή δύναμη
Σιωπηλή δύναμη
geia sas,molis diavasa ta mynhmata sas,eimai 23 xronwn kai exw mia korh 3,5 xronwnw eytyxws....emeina ksana egkyos se didyma agorakia ton ioulio k ton dekemvrio exasa ta morakia mou...eixa mpei ston 6 otan apo mikrovio eskase o enas sakos ,ekatsa mesa sto nososkomeio 21 meres,ateleiotes k vasanistikes sthn arxh me thn elpida oti tha zhsoun k meta thn genna na viwnw toso entona ayth thn apoleia,na akouw morakia na ta vlepw k egw na mhn exw.....twra eytyxws eimai spiti mou.....ayrio kleinw ena mhna pou gennhsa me kaisariki ,epatha loimoksi apo ta amniaka ygra k me apiasan oi ponoi,anoiksa 5 ekatosta k meta gennhsa angkasatika me kaisariki ,ta mora mou gennithikan 900 k 700 grammmaria sta kila tous htan kala,logw omos vdomadas 25H den eixan orimasei ta pneymonia tous k etsi k allios eixan k koina loimoksi,toso kairo me anoikto sako to ena k meta anoikse k to allo....ezhsan mia mera mono,prota efyge to megalo k meta to mikro...o ponos mou avastaktos,ta aerovaftisan ta ethapsan k exoun k mnhmio.....den antexetai o ponos,exw kattareysei proti fora sthn zoi mou toso....nomizw oti den pernaei...den exw paei akoma sto tafo tous k o natra m den me afhnei ..nomizw einai kalytera den kserw pos tha antidrasw .shmera dwsame tis kounies k ta pragmatakia pou eixa gi'ayta edw mesa st spiti,eklaiga k klaiw.....oi meres pernane kapos giati exw thn koroula m k ton antra m k me apasxoloun k me agapane k me prosexoun,alla ta vradia einai dyskola pou menw monh logw douleias tou antra m k h mikrh koimatai..den antexw,olo klaiw,,,noiwthw ton antra m konta m,k mono ayton thelw....ton xreiazomai otan ponaw....k einai panta edw....exoume ginei ena....noiwthw typseis pou akoma den exw synelthei,anarwtiemai poso tha m parei,k apo oti vlepw edw exw akoma polu kairo.....pos tha perasei o xronos k pos tha to kseperasw,koimamai synexeia exw afhsei to spiti den me noiazoun pragmata opos palia...pali kala pou exw ton antra m k me vgazei eksw ligo k ksexniemai,an den dw agoraki sto dromo h didyma k trelathw......den kserw pos tha perasei,dinw tis elpides mou sthn korh m ....makari na stathw sta podia mou k na mhn xasw ton antra m.....k to paidi mou....eyxomai kammia gynaika na mhn zhsei auto pou ezhsa....kai makari ta morakia m na ksanaerthoun konta m

BEAUTIFULLBABIES


Σιωπηλή δύναμη
Σιωπηλή δύναμη
ksexasa na pw oti lypamai gia oles esas pou exete perasei to idio..den pisteya pote oti yparxoun toses polles periptwseis,apoleias moron...!makari oles na hremhsoume k na mas erthoun ksana ta morakia mas pisw me mia nea egkymosynh makari.....an k einai polu dyskolo.....tha ithela kapoia na m milhsei giati mono eseis mporeite na me katalavete........k na m peite an estw k ligo apalynetai aytos o ponos

13 Κουράγιο Την / Το Τρι Ιαν 22, 2013 1:07 pm

35 εβδομάδες + 2 μέρες


Σιωπηλή δύναμη
Σιωπηλή δύναμη
BEAUTIFULLBABIES έγραψε:ksexasa na pw oti lypamai gia oles esas pou exete perasei to idio..den pisteya pote oti yparxoun toses polles periptwseis,apoleias moron...!makari oles na hremhsoume k na mas erthoun ksana ta morakia mas pisw me mia nea egkymosynh makari.....an k einai polu dyskolo.....tha ithela kapoia na m milhsei giati mono eseis mporeite na me katalavete........k na m peite an estw k ligo apalynetai aytos o ponos

Σε καταλαβαίνω, να'ξερες πόσο... Τον πρώτο καιρό ήμουν ανύπαρκτη στο σπίτι. Ξαναζούσα κάθε μέρα το σοκ της ημέρας που έμαθα ότι έχασα το μωρό και μπήκα εσπευσμένα για καισαρική, πώς μου το ανακοίνωσε ο γιατρός (ήμουν μόνη μου, ο άντρας μου ήρθε μετά..) πώς το μωρό ήταν ακίνητο στον υπέρηχο χωρίς ήχο στην καρδιά του...πώς έκανα την επέμβαση, όλα.. Το μόνο που έκανα ήταν ότι μετρούσα την απόσταση του χρόνου σε εβδομάδες, κάθε Δευτέρα έλεγα μέσα μου "πέρασε και άλλη μία εβδομάδα..". Ξυπνούσα μετά τις 3-4 το μεσημέρι, δεν μπορούσα να δω το φως της μέρας, ερχόταν το βράδυ και χαιρόμουν που άλλη μία μέρα έφευγε...Στα ενδιάμεσα, θρήνος...όπως ποτέ άλλοτε..Δεν απαντούσα σε τηλέφωνα, έκανα δύο μήνες να γυρίσω στη δουλειά μου, εγώ που δούλευα και χαιρόμουν μάλιστα που ήμουν τόσο δραστήρια στην εγκυμοσύνη μου και ένιωθα καλά..Μετά δεν ήθελα να δω κανέναν να μιλήσω σε κανέναν.. Ένιωθα και νιώθω ακόμα ένα σακί με όλα τα άσχημα συναισθήματα του κόσμου, ότι είμαι άχρηστη, νιώθω άπειρη θλίψη, θυμό, απόγνωση, απελπισία, τύψεις, ενοχές, ζήλεια, ναι ζήλεια για κάθε έγκυο και μωρό που βλέπω παντού στην τηλεόραση στο δρόμο κλπ. Τα έβαλα με τον εαυτό μου, με τους τρίτους με το Θεό γιατί μου το πήρε...Στην εκκλησία που πήγα για να πάρω την ευχή "της μάνας" στις 21 Δεκεμβρίου ο παππάς σαράντιζε ένα αγοράκι πριν μου δώσει την ευχή. Σχεδόν έπεσα κάτω από τα κλάματα. Σκεφτόμουν ότι κάπως έτσι θα ήταν και το δικό μου αν το σαράντιζα. Το δικό μου ήταν αναπτυγμένο μωράκι..γεννήθηκε 48 εκατοστά και ζύγιζε 2780 γραμμάρια... Ολόκληρο παιδάκι. Τόσο άδικο, Θεέ μου!!! Ο ιερέας μου είπε μεταξύ άλλων το εξής: όσους ο Θεός δοκιμάζει τους κάνει ανθρώπους. Σκέφτηκα... μεγάλο το τίμημα με τη ζωή του παιδιού μου.
Όμως το μωρό μου δεν το είδα, δεν άντεξα να το δω νεκρό, ούτε ο άντρας μου, μόνο η μητέρα μου στην ταφή του και μέσα από τα μάτια της και τον τελευταίο μεγάλο υπέρηχο φαντάζομαι τη φατσούλα του..Θα ήθελα να το είχα δει, αλλά μάλλον προστάτευσα τον εαυτό μου ενστικτωδώς, δεν ξέρω...Έκανα την καρδιά μου πέτρα και πήγα στα κοιμητήρια, δύο φορές και μάλιστα μόνη μου δεν είπα σε κανέναν τίποτα. Δεν το πιστεύω ακόμα ότι το μωρό μου είναι εκεί μέσα. Είναι τραγικό. Τελεία. Το ξέρω ότι κάπως κάποια στιγμή θα ηρεμήσουμε, ο άντρας μου με στηρίζει πολύ, αυτό που μας συνέβη έγινε στην καλύτερή μας στιγμή, μέρες μετά το γάμο μας..Έφυγε το χαλί κάτω από τα πόδια μας, ήταν στην κυριολεξία κεραυνός εν αιθρία, ήμασταν απολύτως απροετοίμαστοι για το γεγονός και αυτός είναι ο λόγος που ζορίζομαι να το αποδεχτώ. Είναι μία καθημερινή μάχη με τα πάνω και τα κάτω της... Κουράγιο

BEAUTIFULLBABIES


Σιωπηλή δύναμη
Σιωπηλή δύναμη
etsi eimai k egw....kalytera pou den ta eidame nomizw einai kalytera gia emas....egw thelw polles fores na paw sto koimhthrio alla fovamai,k monh m to exw epixeirhsei alla dene xw paei......den kserw,den thelw na m meinei ayth h eikona sto myalo m otan ta skeftomai.......kai egw exw arxisei na vgazw thymo twra....den skerw ti tha ginei,to mono pou skeftomai einai oti ponaei k oti o theos tha mas lypithei k tha mas steilei ksana pisw ta aggeloudia mas,.....k egw sparazw k fonazw ston antra m thelw ta mora mou......alla ...anwfelo......makari na to ksepertasoume,k na ksanarxisoume apo thn arxh....den kserw esy allakses mesa sou`,egw exw allaksei gnwmh gia ola,diapistwsa oti h zoh einai mikrh,oti ana pasa stigmh mporei na patheis otidhpote,den agxwnomai pia gia vlakeies,k den asxoloumai gia anousia pragmata opos prin,h to noikokyrio h an tha exoume xrhmata...stop ola....isws allazw epeidh kyndinepsa k egw na fygw apo thn loimoksh....elegan ston antra m thn gunaika sou h ta paidia sou....xalia..........kouragio k se sena k se mena

blackrose

avatar
Παίζει το forum στα δάχτυλα!
Παίζει το forum στα δάχτυλα!
Oυτε κι εγω τον ειδα...οσο και να παρακαλουσα δεν με αφησε κανενας....ο αντρα μου ελεγε μονο αν τον δεις εσυ θα τον δω κι εγω...τον ειδανε οι γονεις μου και ο πεθερος μου....που τον μετεφεραν στην..."αυλη των αγγελων" οπως την λεω...παρεα με αλλα (δυστηχως) μικρα αγγελουδια....Παω και παντα θα πηγαινω ,και θα του αφηνω και απο κατι...αντεχω και θα αντεχω οσο ζω...

ioanna_41

avatar
Η ψυχή της παρέας!
Η ψυχή της παρέας!
ΑΠΟ ΤΗ ΜΙΑ ΣΤΕΝΑΧΩΡΙΑ ΣΤΗΝ ΑΛΛΗ, ΣΗΜΕΡΑ.

Εύχομαι η συνέχεια να είναι καλύτερη και διαφορετική για όλες.

υπογραφή

"ο αναίσθητος και κακός άντρας του forum"

ninaki.

avatar
Πανταχού παρούσα!
Πανταχού παρούσα!
Κουραγιο καλη μου.. με πηραν και εμενα τα κλαματα.. μπορω να σου πω πως η υπαρξη τωρα της κορης μου οφειλετε σε 3 παιδια που δεν καταφερε να αγκαλιασει ποτε η μητερα μου γιατι ηταν αρρωστα και της τα πηραν στο 2ο τριμηνο.. ετσι οταν εμεινα τυχαια εγκυος παρολο το μικρο της ηλικιας μου δεν ηθελα να πεταξω αυτο που αλλοι κοπιαζουν τοσο να αποκτησουν.. τελικα γεννησα προωρα 31η βδομαδα.. δεν ειχα προλαβει να κανω ενεσεις για τα πνευμονια και στη β επιπεδου μας ειχαν προετοιμασει για τα χειροτερα επιδη ειχαν βρει μια σοβαρη καρδιοπαθεια στο μωρο που ειχε αναγκη αμεσης επεμβασης.. τελικα το μωρο ειχε αναπτυχθει σωστα και οχι μονο δεν εγινε ποτε χειρουργειο, αλλα ακομα και χωρις ενεσεις χρειαστικε οξυγονο μονο τη πρωτη μερα και πιο πολυ προληπτικα.. μονο ενα προβλημα στα νεφρα το οποιο το αντιμετοπισαμε.. μετα απο εναν μηνα στη θερμοκοιτιδα πηρα το μωρο και δε το χαρηκα για 1 χρονο λγο της επιλοχειου.. δεν εχω πολλες αναμνησεις απο πριν χρονισει η μικρη.. ειχα κλειστει τοσο πολυ στον εαυτο μου φοβουμενη οτι δε θα τα καταφερει το μωρο που τελικα μου εκανε μεγαλο κακο αυτο.. μη το βαζεις λοιπον κατω.. ξαναπροσπαθηστε οταν σας δωσει το οκ ο γιατρος σου γιατι πιστευω οτι ο θεος θα σου δωσει πισω αυτο που η ζωη σου στερησε... και θα εχεις και εναν μικρο αγγελο να σας προστατευει..

Μπου

avatar
Παίζει το forum στα δάχτυλα!
Παίζει το forum στα δάχτυλα!
ειναι σα να γραφω εγω....ποσο πολυ σας νιωθω.....κουραγιο θα τα καταφερουμε και συντομα θα χουμε τα αδερφακια τους κοντα μας! πρεπει να μας βλεπουν χαρουμενες ρε κοριτσια!!!!! οτι θελετε πειτε μου...("η δικη μου ιστορια" ειναι η δυσκολη ιστορια μου!)

nikoletta10

avatar
Η ψυχή της παρέας!
Η ψυχή της παρέας!
Εχασα κι εγω το μωρο μου απο θρομβωση λωρου στις 36 εβδομαδες και σε καταλαβαινω απολυτα...
την ιστορια μου την εχω πει πολλες φορες και δεν μακροσκελισω.....
εγω γεννησα φυσιολογικα ,περασα ολους τους πονους της γεννας για να φερω στον κοσμο ενα νεκρο μωρο,ουτε εγω θελησα να το δω και το μετανιωνω ακομα που δεν το κρατησα εστω και λιγο αγκαλια..την ειδα ομως οπως την ειχαν ξαπλωμενω στο πυρεξακι,ηταν πανεμορφη και γαληνια σαν να κοιμαται.....
εχουν περασει 9 χρονια απο τοτε ,το εχω ξεπερασει αλλα δεν εχω ξεχασει ,υπαρχουν ακομα και τωρα στιγμες ειδικα το βραδυ που το σκεφτομαι εντονα και ας εχω 2 παιδακια..
εμενα προσωπικα μου πήρε 4,5 μηνες να συνέλθω πληρως,χρειαζεται πολυ δυναμη απο σενα και αποφασιστικοτητα και μετα υποστηριξη απο τους ανθρωπους σου,εγω αν γυριζα τον χρονο πισω σιγουρα θα ζητουσα βοηθεια απο ειδικο......ποναει ακομα και τωρα......αλλα δεν το βαζουμε κατω ετσι κοριτσι μου;;;;;οταν αισθανθεις καλυτερα ξεκινα να προσπαθεις για μια νεα εγκυμοσυνη και ολα θα πανε καλα,εγω τα καταφερα με συχνη παρακολουθηση και με σαλοσπιρ που επερνα καθε μερα και τωρα εχω 2 καταπληκτικα κοριτσακια ..το ενα το ειχα πριν το παθω αυτο,και με βοηθησε να σου πω την αληθεια να γινω πιο γρηγορα καλα


σου ευχομαι ολα να πανε καλα και καλη δυναμη....εσενα χρειαζεσαι τωρα..

ioanna_41

avatar
Η ψυχή της παρέας!
Η ψυχή της παρέας!
arco iris έγραψε:ακου εκει! και βεβαια θα τα καταφερετε.......τι τα περασατε τα 38??? για 50 τα περασατε???? εμενα η μαμα μου στα 45 με εκανε και σας πληροφορω ειναι μια χαρα και με βοηθαει εκεινη αντι να τη βοηθαω εγω......


Wx kai mena sta 45 me ekane.

ioanna_41

avatar
Η ψυχή της παρέας!
Η ψυχή της παρέας!
Meta apo osa diavasa, tha prepei ektos apo to na parw ti dosi mou se overdose ,na anapsoume kai deka lampades pou i egimosini tis syzugou pige kala sta didima kai gennise stin 36 +2.
Euxomai i synexeia na einai poly kali gia oles sas.

μπισκοτάκι

avatar
Σιωπηλή δύναμη
Σιωπηλή δύναμη
Αχ πόσο σας νοιώθω. Και εγώ το Νοέμβριο ανακάλυψα ότι είμαι έγκυος στο τρίτο. Κάναμε όνειρα γιατο πώς θα είναι με τρία μικρά στο σπίτι αλλά μάλλον ο θεός είχε άλλα σχέδια. Την επόμενη μέρα με έπιασε πόνος και είδα και αρκετό αίμα. Πήγαμε στο νοσοκομείο αλλά τελικά δεν καταφέραμε να το κρατήσουμε. Νιώθω και εγώ θυμό, απελπισία, με τρώει ένα μεγάλο γιατί... Οταν είμαι με τα μικρά μου μαζί ξεχνιέμε λίγο...τα βράδυα όμως δεν περνάνε. Γιατί να μην το κρατήσω και αυτό στην αγγαλιά μου, να του δώσω αγάπη, να το φροντήσω, να, να, να...
Δεν νομίζω οτι θα φυγει αυτός ο πόνος που νιώθω. Δεν πρόλαβα να το αγκαλιάσω, να δώ τα ματάκια του, να φιλήσω τα πατουσάκια του...ΓΙΑΤΙ???

Sofaki32

avatar
Μμμμ, έχει αρχίσει να συμμετέχει!
Μμμμ, έχει αρχίσει να συμμετέχει!
Κορίτσια, ξέρω πως η εμπειρία που θα καταθέσω δεν είναι το ισχυρή όπως αυτή που βιώσατε αλλά έχω ανάγκη να τη μοιραστώ ακόμα και από αυτή τη θέση... Πρόκειται για τον αδερφό μου. 2 χρόνια μετά από μένα η μητέρα μου έμεινε έγκυος στον αδερφό μου.... Ο μικρός γεννήθηκε 3,5 κιλά με ΦΤ και όλα ήταν καλά μέχρι τους 3 μήνες που οι γιατροί, δεν θα πω σε ποιο νοσοκομείο( ακόμα και σήμερα όταν περνάω από κει σφίγγομαι) διέγνωσαν οξεία σκωληκοειδίτιδα! Ο μικρός εγχειρίστηκε και επειδή ήταν εξασθενημένο το πουλάκι μου οι γονείς μου από παρότρυνση των δικών του έκαναν και αεροβάφτισμα!!!! Τελικά όλα πήγαν καλά κατά τα λεγόμενα των γιατρών και ο αδερφός μου βρήκε από το νοσοκομείο και τον βάφτισαν και κανονικά καιτον έβλεπαν να μεγαλώνει μέχρι που ξαφνικά εμφάνισε υψηλό πυρετό και έκανε σπασμούς και ξανά νοσοκομείο και εκεί η μητέρα μου (24 ετών τότε) λαγοκοιμώταν στο προσκέφαλό του 2 μήνες!!!! Τελικά ο αδερφός μου έφυγε μια νύχτα Σεπτέμβρη. Ο πατέρας μου τον είδε και στην νεκροψεία....Τελικά ο μικρός δεν είχε ποτέ σκωληκοειδίτιδα και το όλο χειρουργεί του κόλλησε μικρόβιο ενδονοσοκομειακό το οποίο επωάστηκε μετά και έγινε ότι έγινε. Δεν θυμάμαι πολλά, μόνο τον πατέρα μου να κλαίει, ήμουν μόλις 3 ετών. Εκείνο όμως που μου λέει σήμερα η μαμά μου που ετοιμάζομαι να γίνω και εγώ μανούλα σε 5 μήνες είναι ότι ο σύντροφος είναι το πιο ισχυρό πράγμα στον κόσμο!!!! Η ίδια είχε πάθει κατάθλιψη και για 5 μήνες μετά δεν με ήθελε να με βλέπει και μάλιστα τα επόμενα 3 χρόνια και πριν γεννηθεί η αδερφή μου "έριξε" 2 παιδιά από το άγχος, την απειρία και τον φόβο της απώλειας..... Μου λέει όμως ότι πολλοί ήταν εκείνοι που βιάστηκαν να προδικάσουν το τέλος του γάμου τους αλλά τελικά αυτό τους έφερε πιο κοντά, τους έδεσε με μια απιστευτη βαθιά αγάπη. Χαρακτηριστικά μου λέει η μητέρα μου ότι έκλαιγε με αναφιλητά στη κηδεία του αδερφού, μαυροφορεμένη, μέχρι που την πλησίασε κάποια (ακόμα και σήμερα δεν θυμάται ποια ήταν) και της φόρεσε ένα λευκο μαργαριταρένιο κολιέ στο λαιμό και της είπε: Μάυρα τελείως μόνο για τον άντρα σου... Πόσο την κορόιδεψε τότε. Μα παιδί έχασα έλεγε....Τι μου λέει αυτή! Κιόμως σήμερα 30 χρόνια μετα μου λέει πως ήταν πολύ βαθιά αυτή η κουβέντα. Αν ήταν μόνη σε όλο αυτό δεν ξέρει αν θα τα είχε καταφέρει αλλά με τον μπαμπά μου έγιναν για δέυτερη φορά ένα και το πάλεψαν και σήμερα μπορεί να ισχυρίζεται πως ο πόνος του παιδιού που χάνεις είναι τεράστιος, ανείπωτος, αλλά η αγκαλιά του σύντρόφου ζωής το μαλακώνει και σε ζεσταίνει! Για αυτό και εγώ κάθε μέρα προσέυχομαι να έχει κλά ο Θεός το μωράκι μου που μεγαλώνει μέσα μου, αλλά να έχειπάνω από όλα καλά τον άντρα μου, τον συνοδοιπόρο στην ζωή μου για να μπορώ και εγώ να νιώθω έτοιμη και για τα πιο δύσκολα κοντά του!!!!!!!
Συγνώμη αν όλα όσα μοιράστηκα διαβάζονται κάπως αλλά νιώθω ότι δεν πρέπει να αφήσετε τον πόνο της απώλειας να σας στερήσει τον άνθρωπό σας!!!! Στηρίξτε τον και θα είναι εκεί για σας και μαζί θα το περάσετε και θα έρθουν και πάλι χαμόγελα!

24 Ευχαριστώ Πολύ! Την / Το Τετ Ιαν 23, 2013 7:09 am

35 εβδομάδες + 2 μέρες


Σιωπηλή δύναμη
Σιωπηλή δύναμη
nikoletta10 έγραψε:Εχασα κι εγω το μωρο μου απο θρομβωση λωρου στις 36 εβδομαδες και σε καταλαβαινω απολυτα...
την ιστορια μου την εχω πει πολλες φορες και δεν μακροσκελισω.....
εγω γεννησα φυσιολογικα ,περασα ολους τους πονους της γεννας για να φερω στον κοσμο ενα νεκρο μωρο,ουτε εγω θελησα να το δω και το μετανιωνω ακομα που δεν το κρατησα εστω και λιγο αγκαλια..την ειδα ομως οπως την ειχαν ξαπλωμενω στο πυρεξακι,ηταν πανεμορφη και γαληνια σαν να κοιμαται.....
εχουν περασει 9 χρονια απο τοτε ,το εχω ξεπερασει αλλα δεν εχω ξεχασει ,υπαρχουν ακομα και τωρα στιγμες ειδικα το βραδυ που το σκεφτομαι εντονα και ας εχω 2 παιδακια..
εμενα προσωπικα μου πήρε 4,5 μηνες να συνέλθω πληρως,χρειαζεται πολυ δυναμη απο σενα και αποφασιστικοτητα και μετα υποστηριξη απο τους ανθρωπους σου,εγω αν γυριζα τον χρονο πισω σιγουρα θα ζητουσα βοηθεια απο ειδικο......ποναει ακομα και τωρα......αλλα δεν το βαζουμε κατω ετσι κοριτσι μου;;;;;οταν αισθανθεις καλυτερα ξεκινα να προσπαθεις για μια νεα εγκυμοσυνη και ολα θα πανε καλα,εγω τα καταφερα με συχνη παρακολουθηση και με σαλοσπιρ που επερνα καθε μερα και τωρα εχω 2 καταπληκτικα κοριτσακια ..το ενα το ειχα πριν το παθω αυτο,και με βοηθησε να σου πω την αληθεια να γινω πιο γρηγορα καλα


σου ευχομαι ολα να πανε καλα και καλη δυναμη....εσενα χρειαζεσαι τωρα..


Στην κάθε μία από εσάς οφείλω ένα μεγάλο ευχαριστώ για την ανταπόκρισή σας...Κάθε προσωπική ιστορία είναι ιδιαιτέρως σημαντική στο βαθμό που με κάνει να καταλάβω ότι ό,τι περνάω, είναι ένα μονοπάτι πόνου δεδομένο και κάποια στιγμή μπορεί να φανεί το μέλλον πιο χαρούμενο και πιο αισιόδοξο!!
Δυστυχώς ό,τι και να κάνω, ό,τι και να πω, όσο και να κλάψω, δεν μπορώ να το φέρω πίσω! Ο θάνατος είναι αμετάκλητος...

blackrose

avatar
Παίζει το forum στα δάχτυλα!
Παίζει το forum στα δάχτυλα!
Οσο δυσκολο κι αν ακουγεται μονο με την δυναμη που εχουμε μεσα μας και ενωμενοι με τους συντροφους μας θα παμε παρακατω....εγω πηγα....σειρα σου...!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Very Happy

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή  Μήνυμα [Σελίδα 1 από 2]

Μετάβαση στη σελίδα : 1, 2  Επόμενο

Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτή
Δεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης

 
  •  

Δωρεάν φόρουμ | © PunBB | Δωρεάν φόρουμ υποστήριξης | Επαφή | Αναφορά κατάχρησης | Δημιουργήστε ένα δωρεάν μπλογκ